Czy Pan Jezus wiedział, że jest Bogiem?

Katechezy 13 i 20 stycznia 2014

Rozważania ostatnich katechez koncentrowały się wokół zagadnienia Jezusa Chrystusa Boga-Człowieka. Myślą przewodnią było pytanie: Czy Pan Jezus wiedział, że jest Bogiem? Odpowiedź na to pytanie wymagała podjęcia następujących tematów:

• Co wniosła grecka myśl filozoficzna i nauka pogan w chrześcijańskie rozumienie Boga?
• Na czym polegały błędne doktryny chrystologiczne, kwestionujące Bóstwo lub człowieczeństwo Chrystusa (arianizm, nestorianizm, sekty gnostyckie, monofizytyzm i inne)?
• Czy ludzka dusza Chrystusa poznaje w pełni Bóstwo, które ją przyjęło? Czy Chrystus przez swoje człowieczeństwo znał swoje Bóstwo tak, jak znają siebie Ojciec, Syn i Duch św., z taką samą jasnością? (Dylematy św. Fulgencjusza z Ruspe)
• Na czym polega i co implikuje tajemnica zjednoczenia osobowego w Jezusie Chrystusie (unia hipostatyczna)?
• Sfera intelektualna, źródła wiedzy Chrystusa (wiedza nabyta poprzez doświadczenia ludzkiego życia na ziemi; wiedza wlana – charyzmatyczna, objawiana przez Ducha św. w danej chwili; poznanie tzw. widzenie uszczęśliwiające – wiedza płynąca z oglądu bezpośredniego Boga, dotyczyła tylko tego, co było niezbędne do wykonania w ramach misji zbawienia świata)
• W jaki sposób Jezus, będąc chłopcem, odczuwał Boga? Dlaczego objawianie się Pana Jezusa jako Syna Bożego musiało się odbywać stopniowo? (trudności związane z mentalnością i religijnością żydowską, która nie była skłonna do refleksji na temat Boga Trójjedynego; obawa przed narażeniem się na bałwochwalstwo, lęk przed fałszywą interpretacja bycia Mesjaszem)
• Na czym polega stopniowe objawienie się Jezusa jako Syna Bożego? Etapy: człowiek /nauczanie publiczne/ - -> prorok /formacja 12 apostołów/ - -> Mesjasz /3 wybranych uczniów/
• Wczesnochrześcijańskie przekonanie o preegzystencji Pana Jezusa (istnienie odwieczne w Bogu) oraz o tym, że Jezus jako Syn Boży jest „równy w istocie” Ojcu, tzn. że jest Bogiem prawdziwym z Boga prawdziwego
• Dlaczego nikt z Ewangelistów nie opisał Zmartwychwstania Pana Jezusa? Dlaczego mówimy, że Zmartwychwstanie jest wydarzeniem ponadhistorycznym?
• Czy Jezus wiedział do końca, co Go miało spotkać (męka, śmierć)? Czy konając na krzyżu mógł być pewny Zmartwychwstania? Czy na krzyżu cierpiał tak jak prawdziwy człowiek, po ludzku?
• Czy człowieczeństwo, które Jezus Chrystus przyjął, mogło być dla Niego ciężarem?

Anna B.

Od przyszłego poniedziałku, tj. 27 stycznia zaczynamy omawianie Ewangelii wg św. Mateusza. ZAPRASZAMY!

Katechezy w Nowym Roku

W grudniu zakończyliśmy omawianie Ewangelii św. Marka.
Pierwsza katecheza w 2014 r. odbędzie się w poniedziałek 6 stycznia. ZAPRASZAMY!

Katecheza 4 listopada 2013

Na katechezie omawiane były kolejne rozdziały Ewnagelii św. Marka: R 6,14 – 7,23 (Sąd Heroda o Jezusie, Śmierć Jana Chrzciciela, Powrót Apostołów. Pierwsze rozmnożenie chleba, Jezus kroczy po jeziorze, Uzdrowienia w ziemi Genezaret, Spór o tradycję, Prawdziwa nieczystość.)

W poniedziałek, 11 listopada, katecheza odbędzie się.

Katechezy w październiku

W październiku zaczęliśmy omawiać drugą Ewangelię synoptyczną - św. Marka, uchodzącą jednak za najbardziej pierwotną (ok. 64-65 r.). Ewangelia Marka jest zapisem relacji św. Piotra Apostoła. Według tradycji św. Marek był tłumaczem i uczniem Piotra, dlatego też w przekazie Ewangelisty wyznanie wiary przez Piotra jest centralnym punktem. Marek szczegółowo opisuje czyny i cuda Pana Jezusa. Cuda są znakami objawiającymi Królestwo Boże. Ewangelia Marka jest prosta (językowo i teologicznie). Marek głosi kerygmat, wzywa do wiary w Jezusa – Syna Bożego. Ewangelista z upodobaniem mówi o nadludzkiej mądrości Jezusa, jego boskiej mocy czynienia cudów i władzy nad szatanem.

W poniedziałek 28 października omawiane były rozdziały R 4,35 – 5,13: Burza na jeziorze, Uzdrowienie opętanego, Kobieta cierpiąca na krwotok, Córka Jaira, Jezus w Nazarecie, Rozesłanie Dwunastu.

Odwołana katecheza w dniu 30 września 2013

Informujemy, że najbliższa katecheza odbędzie się w poniedziałek 7 października (w przyszłym tygodniu, tj. w dniach 30.09-06.10, ks. Mirosław będzie przebywał na urlopie).

Katecheza 16 września 2013

Na katechezie kontynuowano temat Liturgii Eucharystycznej - wyjaśniono znaki i gesty liturgiczne.
Poruszono także kwestię pokuty - wyjaśniono jej sens i omówiono formy pokuty.

Katecheza 9 września 2013

Liturgia Eucharystyczna odzwierciedleniem życia w Niebie.

Liturgia Eucharystyczna jest udziałem w życiu niebieskim – ma być czasem wydzielonym do świętości, poświęconym Bogu w sposób szczególny niejako w oderwaniu od życia codziennego. Taki obraz Eucharystii ma swój początek w Starym Testamencie, gdzie Mojżesz postawił namiot spotkania z Panem poza obozem. Miał on być miejscem, do którego przychodzi się w szczególnym celu, w oderwaniu od codziennej rutyny. Nie oznacza to, że przychodząc na Eucharystię należy zapomnieć o całym życiu, a wychodząc z Mszy Świętej wrócić do codziennych spraw tak jakby Eucharystia była tylko chwilowym przerywnikiem. Wręcz przeciwnie – do kościoła przychodzimy ze wszystkimi swoimi sprawami, przynosimy je do Boga, a owoce przeżytej Eucharystii powinniśmy wnosić do codziennego życia. Należy jednak przy tym mieć świadomość świętości Liturgii Eucharystycznej i tego, w czym bierze się udział. Liturgia jest udziałem w życiu Niebieskim – niekoniecznie co do formy (nie chodzi wstawanie, siadanie i klękanie w odpowiednich momentach), ale co to treści – jest Komunią z Bogiem, jest udziałem w śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, które się w tym czasie dokonuje – jest więc Paschą ze śmierci do życia. Podobnie w Niebie istotą życia będzie przebywanie z Bogiem w jedności, wieczne przechodzenie do lepszego życia. Utożsamienie Liturgii Eucharystycznej i życia Niebiańskiego znajdujemy w Apokalipsie Świętego Jana. Jego wizja w pierwszej chwili wydaje się być opisem Nieba z Bogiem siedzącym na tronie, Barankiem łamiącym pieczęcie, ze zgromadzonymi wokół aniołami i świętymi, którzy wybielili szaty we krwi Baranka. Jednak opis ten w takim samym stopniu odnosi się do Eucharystii, gdzie wierni gromadzą się wokół ołtarza, czyli przed Bogiem, prezbiter, który – In Persona Christi – niejako łamie pieczęcie i objaśnia słowa zawarte w Piśmie Świętym, podczas Eucharystii następuje obmycie we krwi Baranka – czyli poprzez przyjęcie Komunii Świętej udział w śmierci i zmartwychwstaniu Pana Jezusa. Należy zatem pamiętać o Świętości Eucharystii i o tym, że przychodząc na Eucharystię bierze się udział nie w obrzędach stanowiących jedynie pamiątkę, ale w wydarzeniach, które się w rzeczywisty sposób dokonują w trakcie Mszy Świętej.

Miłosz B.