Katechezy w październiku

W październiku zaczęliśmy omawiać drugą Ewangelię synoptyczną - św. Marka, uchodzącą jednak za najbardziej pierwotną (ok. 64-65 r.). Ewangelia Marka jest zapisem relacji św. Piotra Apostoła. Według tradycji św. Marek był tłumaczem i uczniem Piotra, dlatego też w przekazie Ewangelisty wyznanie wiary przez Piotra jest centralnym punktem. Marek szczegółowo opisuje czyny i cuda Pana Jezusa. Cuda są znakami objawiającymi Królestwo Boże. Ewangelia Marka jest prosta (językowo i teologicznie). Marek głosi kerygmat, wzywa do wiary w Jezusa – Syna Bożego. Ewangelista z upodobaniem mówi o nadludzkiej mądrości Jezusa, jego boskiej mocy czynienia cudów i władzy nad szatanem.

W poniedziałek 28 października omawiane były rozdziały R 4,35 – 5,13: Burza na jeziorze, Uzdrowienie opętanego, Kobieta cierpiąca na krwotok, Córka Jaira, Jezus w Nazarecie, Rozesłanie Dwunastu.

Odwołana katecheza w dniu 30 września 2013

Informujemy, że najbliższa katecheza odbędzie się w poniedziałek 7 października (w przyszłym tygodniu, tj. w dniach 30.09-06.10, ks. Mirosław będzie przebywał na urlopie).

Katecheza 16 września 2013

Na katechezie kontynuowano temat Liturgii Eucharystycznej - wyjaśniono znaki i gesty liturgiczne.
Poruszono także kwestię pokuty - wyjaśniono jej sens i omówiono formy pokuty.

Katecheza 9 września 2013

Liturgia Eucharystyczna odzwierciedleniem życia w Niebie.

Liturgia Eucharystyczna jest udziałem w życiu niebieskim – ma być czasem wydzielonym do świętości, poświęconym Bogu w sposób szczególny niejako w oderwaniu od życia codziennego. Taki obraz Eucharystii ma swój początek w Starym Testamencie, gdzie Mojżesz postawił namiot spotkania z Panem poza obozem. Miał on być miejscem, do którego przychodzi się w szczególnym celu, w oderwaniu od codziennej rutyny. Nie oznacza to, że przychodząc na Eucharystię należy zapomnieć o całym życiu, a wychodząc z Mszy Świętej wrócić do codziennych spraw tak jakby Eucharystia była tylko chwilowym przerywnikiem. Wręcz przeciwnie – do kościoła przychodzimy ze wszystkimi swoimi sprawami, przynosimy je do Boga, a owoce przeżytej Eucharystii powinniśmy wnosić do codziennego życia. Należy jednak przy tym mieć świadomość świętości Liturgii Eucharystycznej i tego, w czym bierze się udział. Liturgia jest udziałem w życiu Niebieskim – niekoniecznie co do formy (nie chodzi wstawanie, siadanie i klękanie w odpowiednich momentach), ale co to treści – jest Komunią z Bogiem, jest udziałem w śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, które się w tym czasie dokonuje – jest więc Paschą ze śmierci do życia. Podobnie w Niebie istotą życia będzie przebywanie z Bogiem w jedności, wieczne przechodzenie do lepszego życia. Utożsamienie Liturgii Eucharystycznej i życia Niebiańskiego znajdujemy w Apokalipsie Świętego Jana. Jego wizja w pierwszej chwili wydaje się być opisem Nieba z Bogiem siedzącym na tronie, Barankiem łamiącym pieczęcie, ze zgromadzonymi wokół aniołami i świętymi, którzy wybielili szaty we krwi Baranka. Jednak opis ten w takim samym stopniu odnosi się do Eucharystii, gdzie wierni gromadzą się wokół ołtarza, czyli przed Bogiem, prezbiter, który – In Persona Christi – niejako łamie pieczęcie i objaśnia słowa zawarte w Piśmie Świętym, podczas Eucharystii następuje obmycie we krwi Baranka – czyli poprzez przyjęcie Komunii Świętej udział w śmierci i zmartwychwstaniu Pana Jezusa. Należy zatem pamiętać o Świętości Eucharystii i o tym, że przychodząc na Eucharystię bierze się udział nie w obrzędach stanowiących jedynie pamiątkę, ale w wydarzeniach, które się w rzeczywisty sposób dokonują w trakcie Mszy Świętej.

Miłosz B.

Pierwsza powakacyjna katecheza odbędzie się w poniedziałek 9 września. Zapraszamy!

Termin pierwszej powakacyjnej katechezy zostanie podany przez Księdza Mirosława w najbliższym czasie.

Katecheza 29 lipca 2013

Cd.O Eucharystii...

1. Msza św. (Eucharystia, Najświętsza Ofiara) jest Pamiątką męki, śmierci i zmartwychwstania Pana Jezusa, jest uobecnieniem i aktualizacją Ofiary, jaką Chrystus złożył Ojcu za nas wszystkich na krzyżu. Msza św. jest równocześnie Ucztą Paschalną, ponieważ Chrystus daje nam swoje Ciało i Krew jako pokarm na życie wieczne. Poprzez Komunię wierni jednocząsię z Jezusem Chrystusem, obecnym prawdziwie pod postaciami chleba i wina. Eucharystia jest zatem zasadniczo czymś innym niż nabożeństwo, które jest „tylko” formą szczególnej modlitwy Kościoła (najczęściej zgodną z okresem liturgicznym: litania, Różaniec, nabożeństwo pokutne, Droga Krzyżowa, nabożeństwo majowe itp.). Udział w nabożeństwie nigdy nie może zastąpić uczestnictwa we Mszy św.
2. Zapowiedź Eucharystii można znaleźć w Starym Testamencie - jej sens teologiczny wyjaśniają wydarzenia takie jak: pierwsza Pascha Izraelitów czy Uczta Paschalna, obchodzona corocznie przez Żydów i upamiętniająca wyzwolenie Izraelitów z niewoli egipskiej, a także przymierze synajskie, manna na pustyni, Psalm 22 czy pieśni o Słudze Jahwe.
3. Baranek paschalny był zapowiedzią nowego Baranka– Jezusa Chrystusa. Chrystus, jako prawdziwy Baranek, został ukrzyżowany w tym samym czasie, kiedy w świątyni jerozolimskiej zabijano baranka na ofiarę paschalną. Chrystus jest Barankiem, bo „gładzi grzechy świata” - Jego Krew zmazała nasze winy i ochroniła nas przed śmiercią wieczną.
4. Izraelici mieli spożywać baranka na stojąco, przepasani, z laską w ręku, gotowi do drogi, pełni wiary, że dzięki krwi baranka paschalnego zostaną ocaleni od śmierci i wyzwoleni z niewoli (Wj 12, 11: Tak zaś spożywać go będziecie: Biodra wasze będą przepasane, sandały na waszych nogach i laska w waszym ręku. Spożywać będziecie pośpiesznie, gdyż jest to Pascha na cześć Pana.) Nawiązując właśnie do obrządku pierwszej Paschy zaleca się, by podczas Mszy św. procesyjnie podchodzić do ołtarza i przyjmować Komunię św. na stojąco. W ten sposób lepiej wyraża się istotę Eucharystii - jest ona pokarmem, który umacnia nas, pielgrzymujących, na drodze do wieczności. Eucharystia nie jest czasem pokuty, by miała wyrażać się w przyjęciu postawy klęczącej.
5. Pełne uczestnictwo we Mszy św. połączone jest z przyjęciem Komunii św. Tak jak manna była codziennym pokarmem danym przez Boga Izraelitom idącym przez pustynię do Ziemi Obiecanej, tak też Komunia św. jest pokarmem, który umacnia nas i podtrzymuje życie w zjednoczeniu z Bogiem, i nie można Komunii przyjąć „na zapas”: ciągle i na nowo potrzebujemy Eucharystii, by się przemieniać i nawracać, by wzrastać w wierze, by utwierdzać nasze przylgnięcie do Chrystusa, by odkryć Jego realną obecność w czasie Eucharystycznej Ofiary...

Na katechezie został zaprezentowany również Mszał Rzymski. Zapoznaliśmy się z układem tej księgi liturgicznej, na którą składają się m.in.: teksty stałych i zmiennych części Mszy św., ułożonych w porządku kolejnych niedziel; teksty na uroczystości,święta i wspomnienia świętych, zestawy modlitw przygotowane na różne okresy roku liturgicznego; prefacje; modlitwy eucharystyczne; obrzędy Komunii św. i błogosławieństwa.

Anna B.

Następne spotkanie: po wakacjach, 2 września.